Cuscenza (facultà)
A cuscenza (da u latinu conscientia, da conscire, "sapè inseme") hè a capacità di a mente d'esse in un statu di veghja è d'acquistà cuscenza di a realtà ughjettiva, dendu li sensu o significatu. Hè cusì a cunniscenza di sè stessu è di i so cuntenuti mintali, ma ancu a capacità di distingue u bè da u male.

Nozione di cuscenza
[mudificà | edità a fonte]A cuscenza hè studiata in parechji campi:
In neurologia, hè u statu di vigilia, oppostu à u coma.
In psiculugia, hè l'esperienza sughjettiva, oppostu à l'inconsciu.
In psichiatria, hè a funzione chì separa l'individuu da u mondu esternu.
In etica, hè a capacità di distingue u bè da u male.
In filosofia, hè l'interiorità è u mezu per coglie verità fundamintale.
Autucuscenza
[mudificà | edità a fonte]Hè a cuscenza chì u sughjettu hà di sè stessu cum'è persona.
Storia
[mudificà | edità a fonte]In a filosofia greca, Omeru parlava di u thumos (θυμός) com'è mente o cuscenza. Plotinu hà cunsideratu a cuscenza com'è locu di riflessione.
In u cristianesimu, Santu Austinu cunsigliava di rientrà in sè stessu per truvà a verità: In interiore homine habitat veritas.
Leibniz, in epoca muderna, hà distintu a percezzione da l'appercezzione, custituendu a basa di a cuscenza muderna.